Het geld ligt op straat. Het geld ligt dus gewoon voor het oprapen. Dit is het onderwerp van menig gesprek in bijvoorbeeld de bedrijfskantine of op verjaardagen. Men zou denken dat dit geld er niet lang zal liggen. Echter, tussen interessante discussies en daadwerkelijk iets doen zit een wereld van verschil.

Een Europese case: De val van de Berlijnse muur
Jaren geleden viel de muur van Berlijn en kwam het voormalige Oostblok plotseling in het bereik van de Westerse ondernemingen. Het gesprek van de dag ging eigenlijk vooral over al de nieuwe handelsmogelijkheden die deze omslag mogelijk had gemaakt.

Op verjaardagen was er altijd wel iemand bij die in geuren en kleuren verhaalde over iemand die hij of zij kende, die goed geld had gemaakt met een bepaalde handel met Polen of een ander voormalig oostblokland. De discussie ging dan vervolgens verder met het opsommen van alerlei mogelijkheden, die betrokkenen zagen, in handel met het oostblok. De tijd tikte verder en het werd tijd om naar huis te gaan. Alhoewel men de hele avond had gediscussieerd over zovele mogelijkheden, gingen meestal alle mensen naar huis om de volgende dag verder te gaan met de dingen waar ze altijd mee bezig waren.

Waarom gingen er na al die miljoenen verjaardagsfeestjes en evenzovele discussies, slechts een handjevol daadwerkelijk handel drijven met het oostblok? Praten is klaarblijkelijk eenvoudiger dan doen.


Drogredenen
Als men op een volgende bijeenkomst nog eens terugkwam op de ideeën die de vorige keer de revue waren gepasseerd, dan ontwikkelde het geprek zich meestal in de richting van waarom die ideeën niet konden werken in de praktijk. Het aantal redenen waarom men toch niet zo eenvoudig handel kon drijven met het oostblok overtrof al snel de lijst met de mogelijkheden die het hele gezelschap tijdens de vorige discussie op tafel had weten te leggen.

Waren die handelsmogelijkheden met het oostblok dan opeens volmaakte onzin?
Nee. Er zijn veel bedrijven die handel zijn gaan drijven met oostbloklanden, er zijn nieuwe bedrijven ontstaan die zich toe zijn gaan leggen op bepaalde unieke services die met het oostblok te maken hebben. Veel mensen hebben dus wel degelijk ‘goed geld’ verdiend.

De redenen die men dus gaf waarom die zakelijke mogelijkheden niet konden werken waren dus drogredenen. Min of meer valse argumenten die  aangeven dat iets wat mogelijk lijkt, onmogelijk blijkt.

Doen in plaats van praten
Het woord ondernemer zegt het al: Iemand die iets onderneemt; iemand dus, die iets doet.

Het lijkt er sterk op dat veel mensen goede ideeën hebben, maar dat dezelfde mensen die ideeën nooit en te nimmer ten uitvoer brengen. Allerlei redenen worden aangebracht waarom het niet kan werken en uiteindelijk gaat het idee de vergetelheid in.

Heeft men een goed idee en lijkt het op papier te werken, dan is de volgende stap om het idee te toetsen en het in praktijk te brengen.  Zoiets kost tijd en men moet daarvoor andere dingen aan de kant zetten, opofferen dus.  Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? Men heeft een baan of een uitkering en men weet dus waar men aan toe is. Het potentieel goede idee wordt de grond ingepraat om de huidige situatie als veruit beste omstandigheid te bestempelen.

Een ondernemer onderscheidt zich door een goed idee aan te pakken. De problemen op de weg naar success moeten worden opgelost en vervolgens geniet de ondernemer van hetgeen dat is bereikt. Dit pad gaat niet altijd (bijna nooit) over rozen, maar het geeft een zeer voldaan gevoel als men een idee, na vele strubbelingen,  met success in de praktijk heeft weten te brengen.

Het verschil tussen ondernemers en andere mensen met zakelijke ideeen is dus kennelijk het verschil tussen doen in plaats van praten.

Voor de Surinaamse lezer een leuke vergelijkbare case:  Hoeveel ondernemers zien de grote opportunities in zakendoen met ons buurland Guyana, en hoeveel spelen daar daadwerkelijk op in? Waarom wel en waarom (nog) niet?

 

One thought on “Ondernemen: meer Doen in plaats van Praten”

Comments are closed.